Yrsa Sigurðardóttir – Niechciani

Yrsa ścina z nóg

Niechciani, najnowsza powieść Yrsy Sigurðardóttir, należy do tych dzieł, które skutecznie wyprowadzają w pole swoimi komponentami: dwupoziomową narracją, postacią pełniącą funkcję quasi detektywa, przemycaniem wątków charakterystycznych dla horroru, a nade wszystko – zaskakującą finałową woltą, tak bardzo łamiąca tabu, że ogólny wydźwięk całości trudno ogarnąć umysłem, który może i chce zrozumieć, ale jednocześnie broni się przed przerażającą prawdą. Czytaj dalej

Olgierd Świerzewski – Zapach miasta po burzy

Niemodny rodzaj geniuszu

Olgierd Świerzewski. Warto zapamiętać to nazwisko. Oto pojawił się na polskim rynku wydawniczym ktoś, kto nie chce być modny, kto nie boi się bezwstydnie czerpać z klasycznych melodramatów i wielkich epickich dzieł, i kto nie obawia się poświęcić dziesiątek stron swojej powieści na tak passé, wydawałoby się, temat, jak szachy. Świerzewski, jako nastolatek nazwany przez samego Tadeusza Różewicza „polskim Jamesem Joyce’em”, po latach zajmowania się biznesem i wykładania w Szkole Głównej Handlowej, a także prawnego doradzania najznamienitszym szachistom, niespodziewanie wychylił się przed szereg i zadebiutował zjawiskową powieścią Zapach miasta po burzy. Czytaj dalej