Pożądanie

 Miłosna klisza łamana przez eksperyment

Najnowsza produkcja z Sophie Marceau w roli głównej, Pożądanie (Une rencontre, 2014) w reżyserii Lisy Azuelos, zaskakuje. Śmiało bowiem można ją przypisać gatunkowemu romansowi, mimo że tak naprawdę romansu w niej nie uświadczymy. Chociaż obejrzymy rzecz o fascynacji wymieszanej z pragnieniami, której będzie towarzyszyć różowa chmurka idealizacji, połączona z tańczeniem na cienkiej linie ryzykownego zerwania z dotychczasowym, całkiem udanym, życiem – nasza natura podglądającego kinomana nie zostanie zaspokojona. Będzie słodko, momentami infantylnie, ale również tak, aby widz raz po raz dostawał prztyczka w nos. Pożądanie mami bowiem odbiorcę, drocząc się z jego oczekiwaniami i znajomością gatunkowych konwencji.

Elsa (Sophie Marceau) i Pierre (François Cluzet) są przedstawicielami wyższej klasy średniej, takiej odwożącej swoje dzieci do elitarnych szkół, nieuważającej Dorato za szampan, bywającej na proszonych przyjęciach i ubierającej się w markowe ubrania. Czytaj dalej

Ignacy Karpowicz – ości

Korowód osobliw-ości

Tytuł powieści Ignacego Karpowicza nieprzypadkowo jest pisany małą literą. ości, bo o nich mowa, oznaczają końcówkę wyrazu, czyli właściwie „-ości”, dopisywaną do rozmaitych polskich słownych cząstek. Znaczenia wielu spośród tych wyrazowych zespoleń, bardzo istotnych dla  powieści, zostały wzięte pod lupę i niejako wywrócone na drugą stronę. Tożsamość, osobowość, sprzeczność, miłość, zależność to zaledwie kilka spośród tych, które rzuciły mi się w oczy. I mam wrażenie, że im więcej ości zyskają czytelników, tym więcej różnych „ości” można będzie wymienić, rozpoczynając dyskusję na temat tej książki.

Pisząc o powieści tak oryginalnej jak ostatnie dzieło Karpowicza, nie jest rzeczą łatwą ją streścić. Gdybym próbowała opisać jej akcję, wyszłaby z tego Moda na sukces skrzyżowana ze Złym wychowaniem (2004) Almodóvara. Czytaj dalej